خانـــــــه ای روی آب

دو هفته از جمعه سیاه ایران میگذره ، جمعه که با موج سبز به استقبالش رفتیم و سرخی و سیاهی نصیبمون شد . دو هفته ای که روحت حتی در جسمت احساس اسارت می کرد و سنگینیش رو نمیشد تحمل کرد چه برسه به کوچه پس کوچه های شهر که جز انزجار ،جز تنفر ،جز توهین چیزی نداشت ، حتی از هر کلیک هم بوی خون می اومد. بوی نامردی؛ بوی مظلومیت ، بوی ترس ، ترس از خواندن اسامی کشته شدگان ، زخمی شدگان ، دستگیر شدگان که با هر refresh به تعدادشون اضافه میشد .

دلمون به درد آمد برای ندا و ندا ها ،برای تمام آدمهایی که لحظه مرگشون ثبت نشد تا وحشی گری اسلامی پابرجا بمونه و من دلم بیشتر سوخت برای آزادیخواهانی که در گوشه گوشه اوین و اوین ها تنها و تنها زیر وحشی ترین شکنجه ها از این سرزمین همیشه تحت سلطه دیکتاتور رخت بر ببستند .شاید ندا خوشبخت بود که من ، که تو ، که ما ،  که همه جهانیان در میان انبوه جمعیت تنهایی نگاه آزادی خواهش را به یاد سپردند .

می گویند امنیت و آرامش برگشته ، به قوت جیره خواران نظام ، شهر آرام است و مردم خاموش .

به روز شدم  تا فقط بگویم :

تو مپندار که خاموشی من ، هست برهان فراموشی من .

خاطره ای در درونم است
چون سنگی سپید درون چاهی
سر ستیز با آن ندارم
توانش را نیز
برایم شادی است و اندوه
در چشمانم خیره شود اگر کسی
آنرا خواهد دید
میدانم خدایان انسان را
بدل به شیئی می کنند،بی آنکه روح را از او برگیرند
تو نیز بدل به سنگی شده ای در درون من
تا اندوه را جاودانه سازی

"آنا آخماتوا"

نو بهار است در آن کوش که خوشدل باشی         که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که بشین و چه بنوش          که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنــگ در پـــــرده همين مي‌دهدت پند ولي          وعظت آن گاه کنــد سود که قابل باشي

در چمــن هـــر ورقي دفتر حالــي دگر است          حيــــف باشد که ز کار همه غافل باشي

نقــد عمــرت ببــرد غصـــه دنيـــا بــــه گزاف           گـر شب و روز در اين قصه مشکل باشي

گـــر چه راهيست پر از بيم ز ما تا بر دوست         رفتـــن آســــــان بود ار واقف منزل باشي

حــــافظا گــر مـــدد از بخــــــت بلندت باشد          صيـــــــد آن شاهد مطبوع شمايل باشي

 سال نو مبارک

سلام .

حال همه ما خوب است

ملالی نسیت

جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور

که مردم به آن شادمانی بی سبب میگویند

با این همه عمری اگر باقی بود

طوری از کنار زندگی میگذرم

که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد

و نه این دل ناماندگار بی درمان!

.

.

حال همه ما خوب است

اما تو باور مکن!

پ.ن :هنوز هستم ، با پرکاریهای این روزهای آخرسال ، با دغدغه هایی که می دانید .هنوز هستم،با دیر به دیر آمدنم به اینجا .

هنوز هستم و روزگار می گذرانم . حال همه ما ..... اما .....

من تو را باز کجا خواهم یافت

جز در اندیشه خویش.......

حقیقتش اوائل فکر میکردم یک پری دریایی بدون دریای آزاد و مهتاب و عشق و ازاین جور داستانها حتما" میمیرد ولی ،... امروز فهمیدم نه تنها نمی میرد بلکه شاید حتی حاضر شود شبها تو گندابی در زامبیا بغل یک نره اسب آبی هم بخوابد.

روزگار غریبیه....